Ik aanvaard stilaan dat mijn verlies niet weggaat. Nooit. Vele maanden terug dacht ik nog dat zoiets 'overgaat'.
Mijn verdriet ligt als een mantel om mij heen. Dat is goed, daar neem ik vrede mee.
Om mij te raken, moet je door de mantel heen geraken. Ik geraak niet zo vlug meer van mijn stuk als voorheen. Tot ik natuurlijk het gevoel heb dat ze mij raken om te raken...
Ik schreef zonet deze mail, u zal zeker wel begrijpen!
Beste redactie (Jonge Ouders, Gezinsbond)
Na 12 maanden telkens uw tijdschrift ‘Jonge ouders’ prompt in de vuilnisbak
te gooien, heb ik er nu officieel genoeg van. Twee jaar terug las ik met
plezier u tijdschrift door, bij de geboorte van onze eerste zoon Vasco.
29 dec 2012 beviel ik van onze tweede zoon Scott, hij is op 09 maart 2013
overleden.
Ik ontvang nog steeds stipt elke maand uw tijdschrift. Elke maand word ik
dus ongewild geconfronteerd met mijn verlies, met hoe mijn kind nu had moeten
zijn.
In mijn nieuwe levenswandel vind ik uw tijdschrift nu ook een beetje te
veel ‘mainstream’ en allemaal rozengeur en maneschijn. Oké, heel leuk om als
ouder van een gewoon kind bevestigend te kunnen lezen dat de kleine schat goed
mee is met zijn ontwikkeling. Wat met alle ouders van een “niet-zo-normaal” kind
die ook elke maand ongewild kunnen lezen wat het kind allemaal nog niet kan? Of
zelfs nooit zal kunnen?
Ik weet niet hoe jullie de adressenlijst opstellen, maar misschien kan er
wat tijd en aandacht besteed worden aan het filteren. Ik ben vast niet de enige
moeder die haar kindje is verloren en ik vermoed dat ik dan zeker ook niet de
enige ben die de papierstapel hier thuis nog wat aansterkt. En wat dacht u van
toch zeker een keer een artikeltje over een mama die zo trots is dat haar kind
alsnog een mijlpaal bereikt die door zoveel mensen als vanzelfsprekend wordt
beschouwd?
Mijn excuses voor mijn directe stijl in deze mail. Maar u begrijpt dat uw
tijdschriftnummer “12 maanden” de emmer hier wat deed overlopen...
En voor de duidelijkheid, ik wens uw tijdschrift (hoe goed bedoeld het natuurlijk ook is) niet verder meer te ontvangen.
En voor de duidelijkheid, ik wens uw tijdschrift (hoe goed bedoeld het natuurlijk ook is) niet verder meer te ontvangen.
mama van Vasco en Scott (+)
